Hz. Adem a.s.'dan, Hz. Muhammed Mustafa s.a.'e kadar gelen dinin adı İslâm'dır. İslâm'dan başka semavî din yoktur. Hz. Muhammed s.a.'den önceki peygamberlere gelen kitapların noktası, virgülü dahi değişmeden günümü­ze gelmiş olsa bile, Kur'an'ın indirilmesi, Hz. Muhammed s.a.'in peygamber olarak görevlendirilmesiyle birlikte ön­ceki kitaplar mülgadır.

 Ancak, geçmiş kitaplarda mevcut olup da Kur'an'da da zikredilenler yürürlüktedir. Uç sema­vî din yok, tek semavî din vardır, o da İslâm dinidir.

Kur'an'da geçen İslâm kelimesi özel isimdir. İster içe­riği açılarak anlaşılsın, ister olduğu gibi kullanılsın, içeriği­ne İslâm'dan başka bir din girmez. İslâm, üzerinde oyna­narak farklı şekiller çıkarılan yap-boz oyuncağı değildir. Al­lah'tan gelen, Allah katındaki tek dindir. İslâm'dan başka meşru bir din de yoktur.

Yaşar Nuri, M. Esed, Süleyman Ateş ve H. Karaman ve ben zerleri (B. Bayraklı, Murat Hoffman...)   İslâm toplumunda önemli ve ciddi miktarda din, Kültür ve zihin kirliliğine sebep olmuşlardır.

Hurafelerle mücadele adı altında, yeni hurafeler icad etmektedirler. Asiye'nin namusunu kurtarma gayreti içinde gözüküp de, Asiye'ye olmadık kötülükleri yapanlara benziyorlar.

Yaşar, Esed, Ateş, Karaman ve benzerlerinin, Kur­'an'da geçen kelimelerin lügat mânâlarını, edebî Arapça kurallarını dikkate almadan yaptıkları Kur'an mealleri ha­talar ve tahriflerle doludur. Kur'an'ın bütünlüğüne aykırı, fakat lügat mânâlarına uygun tercihler ise farklı bir açıdan Kur'an'ı tahriftir. Tevrat'ın ve İncil'in başına gelenlerin bir kısmı böyledir. Ehl-i Kitabı, tevrat'ı ve İncil'i, diyalogu ile il­tizam edenler, Kur'an'ın ve İslâm'ın başına da, geçmişteki kutsal kitapların başına gelenleri getirme gayreti içinde­dirler.

Özellikle Esed ve Yaşar, Kur'an'ın bir din, bir ahlâk ki­tabı olduğu kadar, hukuk kurallarını ve tarihi bilgileri içeren bir kitap olduğunu dikkate almayarak Kur'an'ı İngilizce ve Türkçe'ye aktarmışlardır. Dil, üslup ve deyimlerle ilgili ha­talarıyla birlikte bu tür hataları da affedilecek gibi değildir.

Esed, meâl-tefsirinin önsözünde, ortaya koyduğu, ria­yet edeceği on kuralı, mealini yazarken sıkça çiğnemiştir, Kur'an'daki birçok kelimeye, Arapça'da hiçbir karşılığı bu­lunmayan mânâlar vererek, adeta Araplar'a atalık, Arap­ça'ya kaynanalık edercesine, bâtınî teviller yapmıştır. Yani Kur'an'ı, menşei, mecûsîlik sâbiîlik ve yahudilik olan bâtınî fikirlerle ingilizceye (Türkçeye) aktarmıştır. Alamut kalesinde kotarılan fikirlerle, Hasan Sabbah'ın, İhvan'üs Safa'nın, Karmatiler'in Kadıyaniler'in fikirleriyle Kur'an'ı anlamak ve böyle anlayışlarla dolu olan bir meale, bu me li bir sayfasında üç defa kaynak gösteren tefsirlere itimat et­mek, müslüman Türk halkına tavsiye etmek, mümkün mü? Diyanet Vakfı'nın çıkardığı islâm Ansiklopedisinin Bâtınî­lik maddesini okursanız eğer, son zamanlarda Batınîler'in İslâm inançlarını bozma noktasında faaliyet gösterdiklerini göreceksiniz. Esed, Ateş, Karaman, Öztürk ve benzerleri­nin Bakara 62, Mâide 69. âyetlerine yazdıkları dipnotlar­da, aynı anlayışın, sergilendiğini, yani müslümanın inanç­larını bozduğunun farkına varacaksınız. Bâtıniyye madde­sinde, geçmiş ulemanın Bâtıniler'e müslüman muamelesi yapılmaması gerektiğinin ifade edildiğini de göreceksiniz.

Hülâsa olarak diyebiliriz ki, müslümanların inançlarını bozma maksadına matuf hurafeler ortaya koyan bu şahıs­lar toplumda, ciddi bir kültür ve zihin kirliliğine sebep ol­maktadırlar. Sağduyulu müslüman okuyucuların ve ente­lektüellerin bu kültür kirliliğiyle mücadele ettiklerini görü­yor ve her zaman da edeceklerine inanıyorum. Kazanılma­sında emeğimizin geçmediği kültürümüzü, korumada has­sas olacağımız ümidini taşıyorum.